मन्वंतर / मनु + अंतर

चमचमत्या चांदण्या पौर्णिम रात्री

दूध पांघरल्या सृष्टीत

मिणमिणत्या काजवदिव्यांच्या सान्निध्यात

किर्र किर्र आवाजांच्या मंत्रचळी कोलाहलात

काळ्यानिळ्या झाडीझुडपात

वेलबुट्टया अजगरासारखा सुस्त/ सु असत पडलेला तो।।१।।

थंडगार मखमली गवती लाटांच्या जादुई स्पर्शावर

आल्हाद निद्रिस्त शांत निमग्न

आगळा परि न वेगळा

वडपारंबी मुळासारखा रूतलेला तो।।२।।

लिबलिबीत मेंदूच्या लवलवत्या सर्पजिव्हांनी दंशीत

सप्तरंगी इंद्रधनुषी पाऊशी ढगांसमोर मोरपंखी पिसारा फुलवून

नाचरा गिरगिर भिरभिर गोलगोल घुम्या तो।।३।।

धुरकट फिकट लालअॉरेंजी रोगट निशतुकड्यात

भगभगीत निअॉनसाईनी गच्च काँक्रिटी बकालखान्यात

सतत प्रक्षेपित अन् टिवटिवणाऱ्या द्रृकश्राव्य चित्कारात

भयचकित तांबऱ्या डोळ्यांच्या बोकडासारखा सदा

अस्वस्थ/असा स्वस्थ तो ।।४।।
                                             
                                             - © सिद्धार्थ कुलकर्णी
                                                        २३/५/१८
                               
                              

स्त्री सूक्त

आदिमाया तु, आदिशक्ती तु, शिवाची शक्ती तु,

पुरूषाची प्रकृती तु, तु नवसृजन,तु संगोपन,

तुच सोबतीण जीवनसंघर्षात पुरूषाची।।१।।

तुच वात्सल्य,तुच कष्ट,तुच शांत नंदादीप सहनशील,

तुच भगिनी प्रेमळ, बंधुरायाची।।२।।

तुच सौंदर्य,तुच सखी दिलखेचक, तुच जीवनरंग,

तुच उधळण प्रेमाची।।३।।

तुच स्नुषा घरंदाज,तुच कन्या लडिवाळ,तुच मायाळू

आजी चिरंतन, नातवंडांची।।४।।

तुच शक्ती, तुच शौर्य,तुच विद्युतशलाका

पराक्रमाची।।५।।

तुच बंदी,तुच अबला,तुच अत्याचारित युगायुगांची।।६।।

शृंखला या तोडून दे,तुरूंग हे फोडून दे,तव तेजाने

आसमंत हे उजळून दे,कर प्रतिष्ठापना समानतेच्या
नीतीतत्त्वाची।।७।।
                                             
                                           - © सिध्दार्थ कुलकर्णी
                                                        २०/४/१८